1. Kopen in Oostenrijk is moeilijk

Oostenrijk beperkt zijn vastgoedmarkt al lang en hoewel het een favoriete markt was voor Britse skiërs, is het sinds de Brexit stevig buiten bereik.
“We krijgen nog steeds minstens één aanvraag per dag van Britse kopers voor Oostenrijks vastgoed, maar we zeggen eerlijk dat ze naar Frankrijk moeten gaan,” zegt Giles Gale van Alpine Property Finders. “Alleen houders van een EU-paspoort mogen in Oostenrijk kopen en voor de meeste skigebieden is daar niet omheen te komen. Je enige opties zijn samen met een houder van een EU-paspoort kopen of zogenoemde ‘zweitwohnsitz’-woningen [tweede huizen] vinden. Die zijn beschikbaar voor kopers van buiten de EU, maar dun gezaaid en zeer gewild. Ik zie er hooguit twee of drie per jaar.”
Zweitwohnsitz-woningen zijn in de jaren zeventig bedacht om investeringen in rustigere gebieden te stimuleren en liggen zelden dicht bij skiliften. Als een houder van een niet-EU-paspoort er een vindt en een prijs overeenkomt, moet de eigenaar die prijs zes maanden adverteren, zodat elke EU-burger er gelijk aan kan bieden.

“In 2015 was 60 procent van onze klanten die in Oostenrijk kochten Brits, maar die aantallen zijn ingestort,” zegt Gale. “Onze laatste twee Britse klanten kochten in december 2020 en zijn makkelijk vervangen door andere Europeanen. Onze boodschap aan Britse kopers is: verspil geen tijd aan het zoeken naar een ongrijpbaar pand. Ga liever naar Frankrijk.

2. Je kunt btw terugvragen op Franse verhuur

Frankrijk is het belangrijkste Alpenland voor Britse skiërs en houders van een Brits paspoort hebben geen officiële koopbeperkingen.
Onder het Franse leaseback-systeem, ingevoerd in 1986 voor woningen die minimaal negen jaar aan een beheerbedrijf worden overgedragen om de verhuur te regelen, hebben kopers recht op teruggave van de 20 procent btw die over de koopprijs is betaald. Lage rendementen hebben bij sommige eigenaren echter liquiditeitsproblemen veroorzaakt, zegt Gale. Kopers kunnen in plaats daarvan onderzoeken of ze btw kunnen terugvragen op nieuwbouwwoningen in vol eigendom bij kortetermijnverhuur. De woningen moeten volledig gemeubileerd worden verhuurd via een gerenommeerd beheerbedrijf en minstens drie hotelachtige diensten bieden, zoals sleutelbeheer, beddengoed verversen of ontbijtservice.
“Er is geen minimum aantal weken verhuur om de btw terug te vragen, maar je moet enig inkomen aantonen en gezien worden als iemand die een commerciële onderneming runt,” zegt Gale.

3. Voor kopen in Zwitserland heb je een vergunning nodig

“Het is een hardnekkige mythe dat buitenlanders niet in Zwitserland mogen kopen,” zegt Jeremy Rollason, hoofd van Savills Ski. “Ze kunnen dat wel, maar met beperkingen. De regels vallen onder de Lex Koller en de Lex Weber. Volgens de Lex Koller hebben niet-Zwitserse kopers een vergunning nodig en is het aantal beperkt tot 1.500 per jaar, met slechts bepaalde ‘toeristische kantons’ waar ze mogen kopen. Wallis en Vaud zijn het populairst, terwijl Zermatt een van de skigebieden is die volledig gesloten zijn voor niet-Zwitserse kopers. De Lex Weber, ingevoerd in 2016, beperkt de bouw van tweede woningen wanneer het percentage meer dan 20 procent van het totale woningbestand in een bepaalde gemeente bedraagt. Daar vallen automatisch verreweg de meeste skigebieden onder.”
Over het algemeen mogen buitenlanders geen woningen kopen groter dan 200 m² en moeten ze een woning ten minste vijf jaar aanhouden.
“Zwitserland kent, anders dan Frankrijk, geen vast percentage onroerendgoedbelasting en de basisrente van de bank is slechts 1 procent, aanzienlijk lager dan die van de Europese Centrale Bank,” zegt Rollason. “Ze houden van stabiliteit en dit voorkomt dat mensen woningen doorverkopen. Je kunt een bijzondere uitzondering krijgen om eerder te verkopen vanwege bijvoorbeeld ziekte, echtscheiding of financiële nood, maar je mag er geen winst mee maken.”
De aankoopkosten verschillen per kanton, doorgaans 3 procent in Wallis en 4,5 procent in Vaud, maar liggen allemaal onder het hoogste niveau in Frankrijk (7 procent) en Italië (9 procent).

‍

4. Denk aan de afstand tot de piste

Skiërs die zoveel mogelijk tijd op de pistes willen doorbrengen, hechten altijd waarde aan wonen direct aan de piste en voor ouders met kinderen en hun lastige uitrusting is nabijheid van de pistes een prioriteit. Toch ruilen sommige kopers dat gemak in voor een woning in het centrum van een levendig dorp.

5. Wat is je houding tegenover hoogte?

Door het gebrek aan sneeuw in Europa aan het begin van het jaar kwam de aandacht weer op hoogte te liggen, maar hogere skigebieden betekenen vaak een gebied met minder jaarrondsfeer (en dus minder verhuurpotentieel) en ook een langere transfertijd vanaf de luchthaven, niet ideaal voor snelle weekendjes weg. Het sneeuwzekere Val d’Isère ligt bijvoorbeeld meer dan drie uur rijden van Genève, terwijl Chamonix, Villars-sur-Ollon en het laaggelegen Morzine allemaal op ongeveer 80 minuten liggen.

‍

We kochten in Frankrijk...

Stephen en Rebecca uit Winchester kochten in 2015 een woning met twee slaapkamers in Les Gets, ideaal voor veel skivakanties. Toen hun twee kinderen, nu vijf en drie, kwamen, gingen ze er minder heen en verkochten ze de woning in 2021. Ze misten de bergen echter en wilden dat hun kinderen leerden skiën, maar een chalet huren in de schoolvakanties was duur. Daarom kozen ze ervoor te investeren in August, een bedrijf voor samen bezitten, waarmee ze een chalet in Chamonix en vier andere woningen in Europa deels bezitten.

‍
“Gemak en ligging zijn de aantrekkingskracht,” zegt Stephen (42). “We houden van skiën, dus nabijheid van de pistes en dicht bij de luchthaven zijn, op een uur van Genève, is essentieel. Ons nieuwe appartement heeft vier slaapkamers, dus de grootouders kunnen ook komen, of we nodigen vrienden uit. Toen we bij ons eerste appartement aankwamen, wist je nooit achter welke deur je terechtkwam en moesten we omgaan met onderhoud en schoonmaak, wat van de vakantietijd afgaat. Bij August heb je daar geen last van.”

Herwerkt uit een artikel in The Sunday Times

‍