Ons eerste Grand Pied à Terre in Parijs is een natuurlijke stap in hoe we over wonen in de stad denken. Het appartement ligt aan de Rue de Birague, in het hart van de Marais, en heeft alle kenmerken van een klassiek Parijs adres: royale proporties, hoge plafonds en een verbinding met de straat die onmiskenbaar levendig aanvoelt. Maar toen we de ruimte voor het eerst zagen, was een groot deel van het oorspronkelijke karakter verzacht. Eerdere renovaties hadden een deel van de architectonische details weggehaald en een schonere, modernere schil achtergelaten. De basis was desondanks gebleven: een ruime voorkamer met grote ramen, op sommige plekken originele houten vloeren en zichtbare balken die wezen op de geschiedenis van het gebouw. We spraken met Julie Tysseire-Torres, die het ontwerp leidde, over de gedachte achter de ruimte en wat het betekent om een Grand Pied à Terre in Parijs te ontwerpen.
Het canvas, naar een hoger niveau
Voor Julie liet het bepalende moment van het appartement zich meteen zien. “Het is zo’n prachtige ruimte als je binnenkomt,” legt ze uit. “De grote ramen, de openheid naar de straat, het voelt zo sociaal, zo verbonden. En de locatie… je loopt door de poort van de Rue de Birague en zit midden in alles.” Dat gevoel van openheid werd de basis voor het ontwerp. Maar minstens zo belangrijk was wat er van het verleden van de woning over was. “Alles wat we konden behouden, zoals de keukenvloer of het originele parket in de slaapkamers, wilden we beslist houden,” zegt ze. “Het is misschien versleten of een beetje onvolmaakt, maar juist daar komt het karakter vandaan.”
Naast deze behouden elementen moest er ook karakter terugkomen waar het verloren was gegaan. En omdat dit ons eerste Grand Pied à Terre is, vroeg de aanpak om een verschuiving. “Van een Pied à Terre naar een Grand Pied à Terre moesten we een stap hoger zetten,” legt Julie uit. “De aanpak blijft dezelfde qua identiteit, maar alles wordt verfijnder: de materialen, de verlichting, de detaillering.”
Die verfijning voel je niet door overdaad, maar door precisie. Natuurlijk marmer vervangt stenen oppervlakken, de verlichting wordt sculpturaler en bij het meubilair gaat de voorkeur uit naar herkenbare, designgedreven merken. “De verlichting was een van de belangrijkste punten,” zegt ze. “Die moest opvallen. Romantischer, doordachter. Alles voelt net wat verfijnder, net wat bijzonderder.”
Vanaf het begin was er ook een instinctief moment dat de toon zette voor het hele ontwerp. “We zagen deze groene fauteuils op Maison & Objet en zeiden meteen: ‘Die moeten we in Parijs hebben,’” herinnert Julie zich. “Het waren een van de eerste stukken die vastlagen, al het andere is er bijna omheen gebouwd.”
