magazine  ·
May 19, 2025

De hoofdontwerper van August over Toscaanse stijl

Wat is er nodig om een oud huis nieuw leven in te blazen zonder zijn ziel te verliezen? We gaan zitten met onze hoofdontwerper, Karolina, die ons meeneemt achter de schermen van een stille maar indrukwekkende Toscaanse restauratie en haar persoonlijke blauwdruk deelt om bestaande kenmerken te herwerken en hun oorspronkelijke charme te bewaren. Met zijn royale proporties, symmetrische opzet en een schat aan originele details bood het huis een rijke basis. In plaats van het karakter te overschrijven, omarmde het team van August het: ze werkten met de natuurlijke patina van de tijd en voegden een gedempt, doelgericht kleurenpalet toe. Hier deelt ze haar beste tips om bewust te renoveren en hoe je het verleden van een huis eert terwijl je ontwerpt voor hoe we nu leven…

Een lichtere aanpak: ontwerpen met intentie

‍V: Dit project was geen gewone Toscaanse boerderij. Heeft dat je ontwerpaanpak veranderd?

‍

Zeker. Deze villa was groter van schaal dan waar we eerder mee hebben gewerkt. We hebben eerder boerderijen gerenoveerd, maar deze voelde duidelijk als een Villa Padronale, oftewel “een traditionele herenvilla”, met een symmetrischere indeling en een van nature formeel karakter. Vanaf het begin wisten we dat we die elegantie wilden bewaren zonder te veel te decoreren. Wat het extra bijzonder maakte, was dat de vorige eigenaren een huis vol antiek hadden achtergelaten, prachtige stukken in een buitengewone staat. In plaats van opnieuw te beginnen, behandelden we dat antiek als fundament. De ontwerpterughoudendheid zat in de keuze om niet uit te wissen wat al zo rijk was aan geschiedenis, maar het te omlijsten met subtiele, doordachte aanpassingen die de structuur van het huis eerden.

‍

‍

V: Waren er elementen waarvan je dacht dat je ze zou verwijderen, maar die uiteindelijk bleven?

‍

Ja, en het draaide vooral om het vinden van balans. De rode raamdetails bijvoorbeeld, daar twijfelden we in het begin over. Ze liepen zowel binnen als buiten rond het huis en voelden aanvankelijk wat luid. Maar we beseften dat het een van de belangrijkste karaktertrekken van het huis was. Dus in plaats van het te verwijderen, herdachten we het: we gebruikten het spaarzamer, trokken het door in belangrijke boogopeningen en introduceerden een van mijn favoriete details - de geblokte trap. In deze grotere villa's zijn trappen doorgaans centraal en ceremonieel, dus daar speelden we op in en gebruikten dit patroon om de aandacht op de vorm te vestigen. Het rood werd een stille, speelse rode draad, terug te vinden in de marmerkeuzes in de badkamers en als verankerend accent door het hele huis.

‍

‍

V: Met zoveel antiek al in het huis, hoe ben je de inrichting aangepakt?

‍

We benaderden het met contrast in gedachten. Je kunt een Toscaanse villa niet volledig met antiek vullen, want de architectuur brengt al zoveel textuur mee: terracottavloeren, houten balken, stenen open haarden. Te veel van hetzelfde kan zwaar of ouderwets aanvoelen. Dus balanceerden we het met hedendaagse zachtheid: banken met franjes in verfijnde stoffen, ijzeren krukken, gelaagde linnen gordijnen. We speelden ook op een frisse manier met traditionele vormen. De banken hebben bijvoorbeeld moderne silhouetten, maar de franje knikt naar erfgoedontwerp. Er zit een subtiele speelsheid in, alsof je het huis van je nonna herinterpreteert, maar dan verfijnd.

‍

‍

V: En bij het ontwerp van de keuken, aantoonbaar het anker van elk huis: hoe zorgde je ervoor dat die even doordacht en passend in de context aanvoelde als de rest, ondanks dat ze nieuw was?

‍

De keuken was een van de weinige ruimtes waar we in wezen vanaf nul begonnen, dus het was van groot belang dat ze niet losstond van de rest van het huis. We wilden dat ze stevig verankerd aanvoelde, alsof ze er altijd was geweest, maar toch verfijnd. Voor ons komt dat neer op materialen en detaillering. We gebruikten een traditioneel kastprofiel om de architectuur te echoën, maar gaven het een frisse, bijgewerkte afwerking zodat het niet te zwaar of te rustiek zou aanvoelen. Het marmer was een groot moment. We kozen een dikke plaat van 3 cm, die het eiland veel gewicht en een gevoel van plek gaf. Het is een subtiele knipoog naar het Italiaanse marmererfgoed zonder te opzichtig te zijn.

Om meer ziel toe te voegen, haalden we ook een antieke kast binnen om het glaswerk in op te bergen, niet alleen als functioneel stuk, maar bijna als kunstwerk. Het brengt die geleefde kwaliteit die de rest van het huis in overvloed heeft. Het enige originele element dat we behielden was de bestaande afzuigkap, die het perfecte gevoel van permanentie toevoegt, het gevoel dat de keuken stilletjes in de loop der tijd is geëvolueerd in plaats van er nieuw in te zijn geplaatst.

Geen items gevonden.

Een Toscaanse kleurstrategie: licht, contrast en terughoudendheid

V: Hoe kies je kleuren in een regio als Toscane, waar huizen van nature beschaduwd en aards zijn?

Je moet buitengewoon bewust te werk gaan. Toscaanse huizen hebben meestal donkerdere vloeren, kleine ramen en zichtbare balken; ze zijn gebouwd om koel te blijven voordat er airconditioning bestond, wat in de zomer heerlijk is maar een uitdaging kan zijn voor de helderheid van het interieur. Dus kozen we voor lichtheid: witte plafonds, verzachte balken, neutrale muren. Elke kleur is in situ getest en dat was absoluut essentieel. Verf gedraagt zich zo anders afhankelijk van het licht, en twee kamers in dezelfde kleur kunnen totaal anders aanvoelen. We hebben zelfs twee slaapkamerkleuren ter plekke veranderd omdat ze te donker aanvoelden. Het gaat er niet alleen om de perfecte tint te kiezen, maar om hoe die kleur zich gedraagt in die kamer, in dat licht.

Dat gezegd hebbende schuwden we kleur niet, we gebruikten het alleen strategisch. Elke slaapkamer vertelt een iets ander verhaal: een neigt naar warm geel, een andere naar dieper groen en één draagt dat kenmerkende rood. Zo blijft het huis gelaagd en expressief aanvoelen, zonder in chaos te vervallen.

‍

V: Hoe vertel je een samenhangend verhaal en geef je tegelijk elke kamer persoonlijkheid?

‍

Hoewel elke slaapkamer een eigen accentkleur heeft, hielden we de algemene sfeer consistent. Alle slaapkamers hebben bijvoorbeeld maatwerk hoofdborden en bedrokken in rijke, getextureerde stoffen, elk in een ander palet, maar verenigd door silhouet en schaal. Twee van de hoofdborden delen bijvoorbeeld een subtiel motief, herinterpreteerd in verschillende kleurstellingen, ontleend aan het vierkante metselwerk dat net buiten de ramen van deze kamers te zien is. Het zijn deze stille, terugkerende gebaren die zorgen voor samenhang en intentie, zonder repetitief aan te voelen.

‍

Geen items gevonden.

Landschapsontwerp: geduld en planning

V: Dit was een van je grootste landschapsprojecten. Hoe pakte je dat aan in Toscane?
‍

Landschapsontwerp leert je geduld. Bij interieurs zie je snel resultaat. Maar tuinen hebben een jaar of langer nodig om te zetten en te rijpen. We begonnen met ruimtelijke planning: waar lopen mensen, komen ze samen, eten ze, zwemmen ze? Daar begint het ontwerp, door te bedenken hoe de tijd in de ruimte wordt doorgebracht. Het gaat erom dagelijkse ritmes en stille rituelen te voorzien en ervoor te zorgen dat de indeling gemak, comfort en het soort langzaam, gedeeld leven ondersteunt dat de tijd op een plek als deze kenmerkt. Als dat fundament er is, volgen de beplanting en esthetiek vanzelf. Gelukkig lag de buiteneetplek al op de perfecte plek, net naast de keuken, en had het zwembad het beste uitzicht om van de adembenemende vergezichten te genieten, dus die gebruikten we als ankers.

‍

Vanaf daar werkten we samen met lokale experts die het land door en door kennen: wat gedijt in de hitte, wat je op hellingen plant, hoe je bloeicycli laagt. We gaven hun de ontwerpvisie, en zij hielpen die te vertalen naar iets technisch degelijks en duurzaams.

‍

‍

V: Wat wordt het vaakst over het hoofd gezien bij het plannen van landschapsontwerp op afstand?
‍

Verlichting. Het gaat niet alleen om functie, maar om stemming en sfeer. Waar heb je zachtheid nodig? Wat moet een silhouet worden? Het was een van de lastigste onderdelen, maar ook het meest bevredigende. We hielden de verlichting warm en subtiel, vooral rond eetplekken, zodat die zomeravonden moeiteloos overgaan in de nacht. Het is het fundament voor die alfrescolevensstijl die we altijd willen creëren.

‍

Geen items gevonden.

Wat Karolina leerde van een huis met geschiedenis

Deze Toscaanse boerderij had geen groots herontwerp nodig; ze had een lichte hand nodig, een vaste hand en respect voor wat er al was. Het succes van de renovatie zat niet in gewaagde gebaren, maar in doordachte terughoudendheid: een rode raamlijst laten sturen in het palet, het antiek laten blijven waar het stond en erop vertrouwen dat stof en licht net zoveel kunnen doen als meubels. Mijn belangrijkste advies voor wie een historisch huis renoveert: haast je niet om te transformeren. Begin met luisteren naar wat er is. Vaker wel dan niet merk je dat het huis al weet wat het wil zijn.

‍

Stap binnen in deze prachtige Villa Padronale, klik hier om meer te ontdekken. Wil je meer weten over dit huis of verkennen wat August te bieden heeft, plan dan hieronder een gesprek in met een van onze adviseurs.